close
تبلیغات در اینترنت
سامانه پیامک رایگان اس ام اس ادیان،مذاهب،رشته ادیان،موسسه امام خمینی،
loading...

نورالــــــثقلیـن

رشته ادیان موسسه امام خمینی ره، ورودی 1392

کلیپ های پندآموز
">روزه تابستان">داخل تنور شو!">آخوندهای جهنمی!



اهل سنت! ولادت حضرت مهدی
معرفی کتاب صحیح بخاری
مناظره امام رضا ع با ادیان

                                                                                                              سایر کلیپ ها
سامانه نجاح سامانه موسسه

تشابه ادیان توحیدی

ابوالفضل حیدری بازدید : 35 پنجشنبه 06 خرداد 1395 زمان : 19:53 نظرات ()

تشابه ادیان توحیدی تحرف کتاب مقدس و تحریف قرآن

استاد حسین نقوی

موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره قم

تاریخ تمدن ویل دورانت

ابوالفضل حیدری بازدید : 43 دوشنبه 13 ارديبهشت 1395 زمان : 1:17 نظرات ()

 مجموعه کامل یازده جلدی تاریخ تمدن ویل دورانت

مهم‌ترین اثر ویل دورانت تاریخ تمدن، مجموعه کتابی ۱۱ جلدی است که با همکاری آریل دورانت، همسرش نوشته‌است. وی در این کتاب توانسته‌است با استفاده از آثار مورخان دیگر -از هرودوت تا آرنولد توین‌بی- که از ابتدای تاریخ مکتوب بشر تا کنون زیسته‌اند، مکتب نوینی از تاریخ‌نگاری را بوجود آورد. این مجموعه ناتمام است. دورانت می‌خواست نگارش آن را تا تاریخ معاصر غرب (تا سال ۱۹۳۳) ادامه دهند اما با مرگ هر دو، مجموعه تاریخ تمدن فقط تا جلد یازدهم که اختصاص به دوران ناپلئون دارد پیش رفت


جورج سیل

ابوالفضل حیدری بازدید : 9 یکشنبه 25 بهمن 1394 زمان : 1:22 نظرات ()

 

 زندگینامه جورج سیل

سیل، جورج ، خاورشناس انگلیسی. وی در حدود سال ۱۱۰۹/ ۱۶۹۷ در شهرستان کنت به دنیا آمد. دیون¬پورت زمان تولدش را اندکی پیش از پایان قرن یازدهم /هفدهم دانسته است (قرآن، ترجمۀ سیل، زندگی¬نامه¬¬، ۱۹۲۳، ص۲۱).سیل در مدرسۀ کینگز در کانتربوری درس خواند.

وکیل دعاوی بود. ولتر در فرهنگ فلسفی خود ادعا کرده که سیل ۲۴ سال در عربستان و اطراف آن زیسته و همانجا زبان و رسوم عرب را فرا گرفته (ذیل” هاروت و ماروت”)، اما دیون¬پورت این ادعا را رد کرده و آن را افسانه ¬خوانده است (قرآن، ترجمۀ سیل، زندگی¬¬¬نامه، ۱۹۲۳، ص۲۱). سیل ،افزون بر فراگیری علم حقوق ،به یادگیری زبانهای جدید و کهن شرقی روی آورد.

زبان عربی را از سلمون نگری (اهل دمشق (و دانشمندی یونانی به نام دادیتچی (اهل حلب) آموخت ( فرهنگ زندگی نامۀملی ، ذیل مدخل). وی به حدی در زبان عربی مهارت یافته بود که در۱۱۳۹/ اوت ۱۷۲۶، انجمن ترویج دانش مسیحی او را برای تصحیح ترجمۀ عربی عهد جدید برگزید. سیل در نوامبر همان سال به عضویت این انجمن درآمد و تا ۱۱۴۷/۱۷۳۴ عضو آن بود.

 

 http://olama-orafa1393.ir

 

ترجمه های قرآن به زبان انگلیسی

ابوالفضل حیدری بازدید : 24 چهارشنبه 21 بهمن 1394 زمان : 22:49 نظرات ()

 

در این فایل مجموعه از ترجمه هایی که  قرآن به زبان انگلیسی شده است را گردآوری کرده ایم تا محققان گرامی نسبت به فضای کلی این مبحث اطلاعات وافی را داشته باشند


مناسبات شیعه و معتزله در قرن چهارم هجری

ابوالفضل حیدری بازدید : 22 شنبه 26 دي 1394 زمان : 20:37 نظرات ()

 

دانشکده الهیات ومعارف اسلامی

ضرغام گرجی پور؛ محمدعلی چلونگر؛ علیرضا ابطحی

نویسندگان
ضرغام گرجی پور  ؛ محمدعلی چلونگر ؛ علیرضا ابطحی
1دانشجوی دکتری گروه تاریخ، واحد نجف‌آباد دانشگاه آزاد اسلامی نجف‌آباد
2دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه اصفهان
3استادیار گروه تاریخ واحد نجف‌آباد دانشگاه آزاد اسلامی نجف‌آباد
چکیده
از نیمۀ دوم قرن اول هجری به بعد، فرق و مذاهب مختلف کلامی شروع به رشد کردند. یکی از این جریان‌های فکری معتزله بود که تا اواسط قرن سوم هجری روابط چندان مطلوبی با شیعه نداشت؛ بنابراین تا این برهه از زمان بسیاری از رهبران دو گروه ردیه‌های فراوانی بر آثار هم‌دیگر می‌نوشتند که هدف آن‌ها از این عمل، دفاع از اصول اعتقادی مکتب خود بود که در بسیاری از موارد با تعصب و چشم‌پوشی از حقیقت نیز همراه ‌می‌شد. اما از نیمۀ دوم قرن سوم هجری خصوصاً با روی کار آمدن حکومت شیعی آل‌بویه این جریان فکری به گونه‌ای دیگر طی طریق کرد و روابط فکری معتزله با شیعه بسیار به هم نزدیک شد به‌طوری که بسیاری از شیعیان از استادان معتزلی علم فراوانی کسب کردند و بعضی از معتزلیان مثل راوندی و ابوعیسی وراق به شیعه گرویدند و اصطلاح متشیعۀ معتزله در این عصر، اصطلاحی رایج که به معتزلیانی که به شیعه گرایش پیدا کرده بودند، اطلاق می‌‌‌شد. همچنین بسیاری از بزرگان معتزله با رهبران فکری شیعه مثل شیخ مفید، خاندان نوبختی و... تعاملات‌ مختلفی برقرار کردند که این تعاملات‌ هرگز به خشونت نگرایید و هر دو گروه ، نظریات هم را با تسامح و تساهل ‌می‌شنیدند. در نگاه کلی، در قرن چهارم هجری معتزله و شیعه خصوصاً شیعۀ زیدیه تأثیر متقابلی بر یکدیگر برجا گذاشتند.
کلیدواژگان
آل‌بویه؛ شیعه؛ صاحب‌بن عباد؛ قاضی عبدالجبار؛ قرن چهارم هجری و معتزله
مراجع

]1 [ ابن ابی‌الحدید، عزالدین ابوحامدبن محمد (1378 ه.ق). شرح نهج‌البلاغه. تحقیق: محمد ابوالفضل، مصر، دارالاحیاء الکتب العربیه.

]2[ ابن اثیر، عزالدین علی، (1407 ه.ق). الکامل فی التاریخ. الطبعة السادسة، لبنان، بیروت، دارالکتب العلمیه.

]3[  ابن تغری بردی، جمال‌الدین ابوالمحاسن، ( 1383 ه.ق). النجوم الزاهره فی ملوک مصر و قاهره. مصر، وزارة الثقافة و الارشاد.

]4 [ ابن جوزی، ابوالفرج، (1412 ه.ق). المنتظم. بیروت، دارالکتب العلمیه.

]5[ ابن عباد، صاحب، (1374 ه.ق). رسالة فی الهدایة و الضلالة. تحقیق: حسین علی محفوظ و محمد موقر، تهران، انجمن فرهنگی مهر.

]6[ ابن عتبه، (؟). عمده الطالب فی انساب آل ابی طالب. قم، منشورات رضی.

]7[ ابن مرتضی، احمدبن یحیی، (؟). طبقات المعتزله. بیروت. منشورات دارالمکتبة  الحیاء.

]8[  ابن مرتضی، احمدبن یحیی، ( 1988 م).  المنیة و الامل. تحقیق: محمدجواد مشکور، بیروت، دارالفکر.

]9[ ابن ندیم، (1391 ه.ق). الفهرست فی اخبار العلماء المنصفین من القدماء و المحدثین و اسماء کتبهم. تهران، مروی.

]10[ اقبال، عباس، (1345 ه.ش). خاندان نوبختی. تهران، کتابخانه طهوری.

]11[ بغدادی، ابومنصور عبدالقاهر، (1948 م). الفرق بین الفرق. قاهره، نشر الثقافه الاسلامیه.

]12[ جارالله، زهدی حسن، (1366 ه.ق). المعتزله. مصر، مطبعة القاهره.

]13[جعفریان، رسول، ( 1372 ه.ش). مناسبات فرهنگی معتزله و شیعه. تهران، سازمان تبلیغات اسلامی.

]14[ خطیب بغدادی، (؟). تاریخ بغداد. مصر، قاهره، دارالفکر.

]15[ زرکلی، خیرالدین، (1989 م). الاعلام. بیروت، دارالعلم للملایین.

]16[ سیدمرتضی، (1410 ه.ق). الشافی. قم. بی‌نا.

]17[ الشریف الرضی، (؟). دیوان شریف‌الرضی. تحقیق: محمد حلو ، بیروت، بی‌نا.

]18[ شهرستانی، ابوالفتح محمدبن عبدالکریم، (1368 ه.ق). الملل و النحل. قاهره، مطبعة حجازی.

]19[ شیخ مفید، محمدبن نعمان، (؟). اوائل‌المقالات. قم، مکتبة الداوری.

]20[ شیخ مفید، محمدبن نعمان (؟). فصول‌المختاره. قم، مکتبة الداوری.

]21[ صبحی، احمدمحمود، (1405 ه.ق). فی علم‌الکلام. بیروت، دارالنهضة العربیة.

]22[ صفدی، صلاح الدین، (1411 ه.ق). الوافی بالوفیات. بیروت، دارالکتب العلمیه.

]23[ طبری، محمدبن حریر،(1403 ه.ق). تاریخ الامم و الملوک، بیروت، موسسه الاعلمی للمطبوعات.

]24[ عسقلانی، ابن حجر (1416 ه.ق) لسان المیزان، بیروت ، داراحیاء التراث العربی.

]25 [مادلونگ، ویلفرد، (1375 ه.ش). مکتب‌ها و فرقه‌های اسلامی در سده‌های میانه. تحقیق: جواد قاسمی، مشهد، آستان قدس رضوی.

]26 [ مسعودی، ابوالحسن علی‌بن حسین، (؟). مروج‌الذهب و معادن الجوهر. بیروت، دارالفکر.

]27 [ مسعودی، ابوالحسن علی‌بن حسین، ( 1357 ه.ق). التنبیه و الاشراف. مصر، بی‌نا.

]28 [ مقدسی، ابوعبیدالله محمدبن احمد، ( 1362 ه.ش). احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم. ترجمه: علینقی منزوی، تهران، شرکت مؤلفان و مترجمان.

]29 [ مکدر موت، مارتین، ( 1376 ه.ش). اندیشه‌های کلامی شیخ مفید. ترجمه: احمد آرام، تهران، عارف و مشهد، آستان قدس رضوی.

]30 [ نجاشی، ابوالعباس، ( 1407  ه.ق). الرجال. قم، بی‌نا.

]31 [ همدانی، قاضی عبدالجبار، ( 1965 م). شرح اصول خمسه. قاهره، مکتبه و هبه.

بررسی مواجهۀ بین کلیساهای پروتستان آلمان و رژیم نازی

ابوالفضل حیدری بازدید : 3 شنبه 26 دي 1394 زمان : 20:30 نظرات ()

 

دانشکده الهیات و معارف اسلامی

جعفر فلاحی

استادیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه سمنان
چکیده
ظهور حزب نازی، به‌قدرت رسیدن و جنگ­افروزی آن‌ها، تنگنایی دشوار برای مردم اروپا و آلمان به‌وجود آورد. کلیساهای آلمان در این دوره با آزمونی دشوار روبه‌رو شدند. کارنامۀ کلیساهای پروتستان آلمان در این دوره جالب توجه است. ظرفیت­ها و کمبودهای الهیاتی کلیساها در این بحبوحه آشکار شد. در کلیسای پروتستان جنبش‌های مسیحیان ژرمن و کلیسای معترف ظهور کردند، که به‌ترتیب به حمایت و مخالفت با رژیم نازی پرداختند. تبعیت از حکومت و مخالفت با یهودیان پیش­زمینه­ای در الهیات لوتر داشت که در این دوره آسیب­های خود را نشان داد. بعضی از متألهان و شبانان کوشیدند ضعف­های الهیاتی را برطرف کنند؛ الهیات کارل بارت و دیتریش بونهوفر و بیانیۀ بارمِن از این جهت حایز اهمیت هستند. این تلاش­های الهیاتی در پی اصلاح برخی موانع الهیاتی یا سوءبرداشت­ها از مسیحیت در راه مبارزه با حاکمان ستمگر بودند. کوتاهی در قبال کشتار یهودیان، ضعفی آشکار در کارنامۀ کلیسا بود. ظهور رژیم نازی در آلمان پیامدها و درس­های آموخته­ای را برای کلیسای آلمان برجای نهاد. نزاع ایمان و هراس در سطوح جمعی و فردی آشکار بود. تکیه بر کتاب مقدس در این دوران خود سنتی را برجای نهاد که تا مدت‌ها بعد مورد استفادۀ کلیسا قرار گرفت.
کلیدواژگان
الهیات پروتستان؛ بیانیۀ بارمن؛ دیتریش بونهوفر؛ کارل بارت؛ کلیساهای پروتستان آلمان؛ کلیسای معترف؛ مسیحیت و حزب نازی و یهودستیزی در آلمان نازی
مراجع

[1] ابرمان، هیکو (1385). لوتر مردی میان خدا و شیطان، ترجمۀ فریدالدین رادمهر، تهران، چشمه.

[2]پاسمور، کوین (1390). فاشیسم، ترجمۀ علی معظمی، تهران، ماهی.

[3] فولادوند، عزت­الله (1377). خرد در سیاست، تهران، طرح­نو.

[4] گرگور، نیل (1389). چگونه هیتلر بخوانیم، ترجمۀ رحمان بوذری، تهران، پرسش.

[5] گلاور، جاناتان (1392). انسانیت: تاریخ اخلاقی قرن بیستم، ترجمۀ افشین خاکباز، تهران، آگه.

[6] لین، تونی (1384). تاریخ تفکر مسیحی، ترجمۀ روبرت آسریان، تهران، فرزان روز.

[7] مک­گراث، آلیستر (1387). مقدمه­ای بر تفکر نهضت اصلاح دینی، ترجمۀ بهروز حدادی، قم، ادیان و مذاهب.

[8] وایس، جان (1389). سنت فاشیسم، ترجمۀ عبدالحمید طباطبایی یزدی، تهران: هرمس.

[9] Barth, Karl (1960).Community, State and Church, New York, Doubleday.
[10] Begbie, Jeremy (1985). “The Confessing Church and the Nazis: A Struggle for TheologicalTruth”, Anvil, vol. 2, no. 2, 1985, pp. 117-130.
[11] Bethge, Eberhard (1975).Bonhoeffer: Exile and Martyr, London, Collins.
[12] Bonhoeffer, Dietrich (1978).Ethics, London, SCM.
[13] Bonhoeffer, Dietrich (1959) The Cost of Discipleship, London, SCM.
[14] Busch, Eberhard (1976).Karl Barth, London, SCM.
[15] Conway, J. S. (1968).The Nazi Persecution of the Churches 1933-45, Toronto, Basic Books.
[16] Gerlach, Wolfgang (2000).And the Witnesses Were Silent: The Confessing Church and the Persecution of the Jews, Nebraska, University of Nebraska Press.
[17] Praamsma, L. (1981).The Church in the Twentieth Century, St Catherines.
[18] Peet, Garnet (1988).“The Protestant Church in Nazi Germany”, the Clarion, Vol. 37, No. 22-24, oct. 28,; on http://spindleworks.com/library/peet/german.htm
[19] Rasmussen, Larry (1972).Dietrich Bonhoeffer: Reality and Resistance, Nashville, Abingdon Press.
[20] Robertson, E. H. (1962).Christians against Hitler, London, SCM Press.
[21] Todt, Heinz Eduard (2007). Authentic Faith: Bonhoeffer's Theological Ethics in Context, Michigan, Wm. B. Eerdmans.
[22] Willmer, Haddon (2004).“Karl Barth”, The Blackwell Companion to Political Theology, eds.: Peter Scott and William T. Cavanaugh, Blackwell, pp. 123-135.

 

مقالات استاد حسین توفیقی

ابوالفضل حیدری بازدید : 29 جمعه 04 دي 1394 زمان : 16:56 نظرات ()

 

مقالات استاد حسین توفیقی(حفظه الله)

 زبان مقدس

 


مقدمه ای بر مقایسه ادیان توحیدی


دیدگاه امام خمینی ره درباره پیروان ادیان


دین و دولت


کتاب عهد و مشایخ دوازده گانه


کتاب دوم آدم و حواء


کتاب رازهای خنوخ


کتاب احیقار


هزاره گرایی در فلسفه تاریخ مسیحیت

 

 

متن کتاب مقدس (گروه موسسه امام ره)

ابوالفضل حیدری بازدید : 17 شنبه 21 آذر 1394 زمان : 23:35 نظرات ()
مطلب مورد نظر رمز دارد.
لطفا رمز عبور مربوط به مطلب را وارد کرده ،دکمه تایید را کلیک کنید.
شماره تلفن نماینده کلاس

کتاب مقدس

ابوالفضل حیدری بازدید : 9 شنبه 21 آذر 1394 زمان : 23:10 نظرات ()

 

همانطوری که می دانیم مسیحیت یا دینی که توسط عیسی مسیح آورده شده، کتابی دارد که نام آن "کتاب مقدس" است.

کتاب مقدس شامل دو بخش عمده بنام "عهد عتیق" و "عهد جدید" می شود.

عهد عتیق کتاب یهودیان می باشد و مسیحیان عهد عتیق و عهد جدید را هر دو با هم به عنوان کتاب مقدس قبول دارند. یهودیان اما عهد جدید را جزو کتاب آسمانی دین خود نمی دانند.

 

عهد عتیق

عهد یعنی پیمان و عتیق یعنی قدیم. معنای آسان تر و روان تر عهد عتیق "پیمان قدیم" می باشد. مسلمانان این کتاب را با نام "تورات" می شناسند.

این کتاب، کتاب مقدس یهودیان می باشد و مسیحیان نیز آن را همراه با عهد جدید، کتاب مقدس خود قبول دارند.

یهودیان معتقد هستند که عهد عتیق، عهد و پیمانی است که خداوند با ابراهیم پیامبر بست. سرگذشت ابراهیم پیامبر علاوه بر کتاب مقدس یهودیان و مسیحیان در کتاب مقدس مسلمانان یعنی "قرآن" نیز آمده است. موسای پیامبر، پیامبر یهودیان می باشند.

عهد جدید

عهد جدید بخش اصلی کتاب مقدس مسیحیان می باشد. طبق باور مسیحیان، خداوند پس از موسای پیامبر، با عیسی مسیح عهدی جدید بست و کتاب عهد جدید نیز از همین عهد و پیمان گرفته شده است.

عهد جدید به "انجیل" معروف است.

انجیل دارای چهار نسخه می باشد که توسط حواریون یا همراهان عیسی مسیح نگاشته شده است. این چهار انجیل سرگذشت عیسی مسیح پیامبر را روایت می کنند.

"متی"، "مرقس"، "لوقا" و "یوحنا" این چهار انجیل می باشد.

جادو با کابالا و عرفان یهود چه ارتباطی دارد؟

ابوالفضل حیدری بازدید : 11 شنبه 21 آذر 1394 زمان : 15:6 نظرات ()

 


بسم الله الرحمن الرحیم


سِحر و جادو از آن جهت که اسرارآمیز است در عرفان یهود، بسیار حائز اهمیت است. تأملات عرفانی در تَلمود عمدتاً بر محور مَعسه برشیت (فعل آفرینش) و مَعسه مرکاوا (عرابۀ الهی) است.

 سِحر و جادو از آن جهت که اسرارآمیز است در عرفان یهود، بسیار حائز اهمیت است. تأملات عرفانی در تَلمود عمدتاً بر محور مَعسه برشیت (فعل آفرینش) و مَعسه مرکاوا (عرابۀ الهی) است. مَعسه برشیت موجب اندیشه کیهان شناختی و کیهان آفرینی گردید و معسه مرکاوا در توصیف رؤیای حزقیال استوار است و نقش ثمربخشی در تأملات در باب اسرار و صفات ذات الوهیت دارد. ( یهودیت بررسی تاریخی، ص 271)
 
شواهد درون مایه‌های عرفانی (نظری و عملی) یا عرفان آمیخته با سحر و جادو به فراوانی در ادبیات تلمودی یافت می‌شوند. ( یهودیت بررسی تاریخی، ص 271)

یکی از اهداف بسیار مهم عارفان یهودی در سیر و سلوک، ورود به تالارهای آسمانی (هخالوت:(Hekaloth ) است.

برای عروج به تالارهای آسمانی، عرفای مرکاوا که یورده مرکاوا (کسانی که در عَرابه فرود می‌آیند) نامیده می‌شوند باید دوره‌ای سخت از اَعمال و ریاضت‌های شاق مانند غسل و روزه‌های طولانی را انجام دهند و به نام‌های سرّی خداوند و فرشتگان او متوسل شوند و سرانجام خود را برای حالات خلسه، شور و جذبه‌ی عرفانی آماده سازند که به نوعی استحاله منتهی می‌شود و در آن جسم تبدیل به آتش می گردد. پس از این مرحله عارف تصور می‌کند که به هفت تالار آسمانی پذیرفته شده است و اگر شایستگی کافی داشته باشد «با مشاهده‌ی عَرابه الهی» پاداش داده می‌شود و نیز در همان زمان با رازهای آینده یا اسرار جهان عِلوی آشنا می‌گردد. ( یهودیت بررسی تاریخی، ص 272)
 
«گرشوم شولم»[1] می‌گوید: «آنان که از آزمون ورودی می‌گذشتند حائز ارزش تلقی می‌شدند تا «نزول» به مرکاوا یا عرش را تجربه کنند ولی می بایست مُهتدی گردند تا از خطرات فراوان در طیّ هفت قصر آسمانی بگذرند…» (کتاب هخالوت اکبر عناوین صعود را در خلال هفت‌آسمان شرح نمی‌دهد بلکه در خلال هفت قصر بیان می‌کند که در قلل مرتفع آسمان قرار دارند)…
 
میزبانان یا «محافظان دروازه» مانع از ورود نفس به تالارهای آسمانی می‌شوند. یک مُهر جادویی ساخته شده از اسم اعظم خداوند یا اسم مکنون وی وجود دارد که [عارف] به مدد آن با شیاطین و ملائکه‌ دوزخ به ستیز می‌پردازد.
 
در هر مرحله‌ی صعود، مُهری جدید نیاز است که سالک باید آن مُهر را بر خود بزند، بر طبق نقل یک قطعه از شرح مزبور: « او به آتش و شعله‌ی آن فرو نخواهد افتاد و در گرداب و طوفان که در اطراف حضرت توست، غرق نخواهد شد،‌ ای حضرت حق و کبریای متعالی» (جریانات بزرگ در عرفان یهودی، ص 98-100)
 
شولم می‌گوید: « در هخالوت اکبر آمده است، همه مُهرها و نام‌های مکنون از عرش اشتقاق می‌یابند. یعنی جایی که جملگی «شبیه ستون‌های آتش در اطراف عرش آتشین» حضرت خالق قائم است…

این نیاز روحی برای طی سفرش [سفر کابالیست] است که موجب پدید آمدن این مُهرها شده است و کار آن‌ها دو چیز است: 1- مانند سپر محافظتی می‌باشند. 2- به عنوان اسلحه جادویی به کار می‌روند.
در طی منازل، همین که قوای وی [سالک] کاسته می‌گردد قوت جادویی فزونی می‌یابد و ایماء و اشارات جادویی، منزل به منزل بیشتر می‌شود» (جریانات بزرگ در عرفان یهودی،ص 100)
 
گرشوم شولم بیان می‌کند: « این حقیقت، مبیّن وفور عناصر جادویی در لابلای متون هِخالوت است… کهن‌ترین اسناد در این میان، یعنی کتاب «هِخالوت اصغر» مملوّ از این مباحث [جادو] است…
 
فرشتگان و اولیاء کِبار بر ضدّ سالک طوفان و وِلوله برپا می‌کنند تا او را از رسیدن به مقصود دور کنند. آتشی که از بدن سالک به بیرون، سَر [شعله] می‌کشد، تهدیدی است که او را به کام خود می‌بلعد.

کانال ادیان

سیری در تلمود

ابوالفضل حیدری بازدید : 25 جمعه 29 آبان 1394 زمان : 13:11 نظرات ()

 

سیری در تلمود

نویسنده: آدین اشتاین سالتز
مترجم: باقر طالبی دارابی

تلمود، به عنوان مجموعه عظیم و اصلی فقه یهود، در طول تاریخ در نظر غیریهودیان از یک سو به علت ساختار گسترده و منسجم فقهی، حقوقی و اخلاقی آن مورد مدح و احترام بوده و از سوی دیگر به علت لحن صریح آن در موضع‏گیری در برابر غیریهودیان (که در زمان شکل‏گیری آن در حدود 2000 سال پیش عموما کافران را شامل می‏شد) و حتی سخت‏گیری نسبت به یهودیان غیرملتزم به شرع یهود، مورد انتقاد، عتاب و حتی توهین قرار گرفته است.
نقل قول‏هایی ناقص و حتی تحریف شده به تلمود و آیین یهود منسوب و متعاقب آن، امواج توهین و استهزا به این کتب به عنوان مرجع احکام دینی یهودیان از سوی رسانه‏ها، نشریات و کتاب‏ها به سوی افکار عمومی بی‏خبر از واقعیات ارسال می‏شد.
متاسفانه توان علمی و فرهنگی جامعه کلیمیان ایران در این سال‎ها در حدی نبود که بتواند با اقدام اساسی فرهنگی (که مهمترین آن تالیف کتابی مناسب بود) این هجمه کذب به مقدسات خود و امنیت فرهنگی جامعه کلیمی را خنثی سازد. جوابیه‏های پراکنده به مطالب موهن نشریات (که حتی به مدارس نیز راه یافته‏اند) و سخنرانی‏های معدود در همایش‏‏های دینی، حداکثر اقدام این جامعه در این زمینه بوده است.
خوشبختانه رویکرد مثبت جامعه ایرانی و محققان روشنفکر مسلمان در سال‏های اخیر به واقعیات دیگر ادیان در رفع این کوتاهی جامعه کلیمی تا حدی تأثیر نهاده است که انتشار سیری در تلمود مهمترین این اقدامات است.
حجت‏الاسلام باقر طالبی دارابی از محققان برجسته حوزه ادیان و عضو هیئت علمی مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب قم، این کتاب را با دقت نظر و امانت‏داری کامل ترجمه کرده و پس از بازخوانی‏های متعدد توسط تنی چند از صاحبنظران، آن را به دست چاپ سپرده است. وی در مقدمه کتاب ضمن آن که از یهودیت با عنوان «دینی که آموزه‏های مشترک آن با دین اسلام بیشتر از هر دین دیگری است» نام می‏برد، کتاب و سنت اسلام را با شریعت مکتوب (تورات – عهد عتیق) و شریعت شفاهی (تلمود) در یهود مقایسه می‏کند.
طالبی دارابی در معرفی تلمود می‏نویسد: «تلمود نماد عقلانیت، تفکر، اجتهاد، فقه، کلام و در یک کلمه سمبل ادبیات دینی یهود است. سخن گفتن از تلمود، سخن گفتن از تاریخ اندیشه و فرآیند رو به رشد اجتهاد یهود است. تلمود اثری دیرپاست که ریشه در تاریخ و متن حوادث واقعه در زندگی پرمشقت یهودیان، به ویژه عالمان، فقیهان و حکیمان این قوم دارد...»
کتاب سیری در تلمود حاوی سه بخش شامل تاریخ شکل‏گیری و تدوین تلمود، ساختار و محتوای آن، و روشمندی مباحث تلمودی است که حجت‏الاسلام طالبی، سه قسمت فهرست بخش‏ها و رساله‏های میشنا و تلمود، نمایه و واژه‏نامه عبری را نیز به آن افزوده است.
ویراستاری واژگان عبری کتاب و تنظیم واژه‏نامه عبری پیوست آن را مهندس آرش آبائی و دکتر یونس حمامی‏لاله‏زار در انجمن کلیمیان تهران برعهده داشته‏اند.

آئین قبالا

ابوالفضل حیدری بازدید : 20 جمعه 29 آبان 1394 زمان : 12:58 نظرات ()

 

آئین قبالا

نویسنده: شیوا کاویانی

آئین قبالا همان عرفان یهود است

دکتر شیوا کاویانی، محقق، نویسنده، پژوهش‏گر و مترجم در زمینه‏ های: فلسفه و عرفان، هنر، علوم فنی و علوم انسانی است. وی در شعر و ادبیات هم سررشته دارد و به سه زبان شعر می‏گوید. از فعالیت‏های سال جاری ایشان سخنرانی درباره تاریخ علم، در رابطه با آلبرت اینشتین و فرضیه نسبت و دیالوگ دو طرفه میان نماینده دو گرایش فکری نیوتون و موبیلیتی در آلمان می‏توان یاد کرد. او در تمام سخنرانی‏ هایش در تمام جهان، پیام عشق را با خود به همراه می‏برد و معتقد است که قبالا، رمز اصلی، یعنی عشق را که در مرکز تمام عرفان‏ هاست، به همگان می‏شناساند و قبالیست می‏خواهد، رازهای کشف نشده طبیعت را بکاود تا به دانش خدمت کند و رازهای نهفته در تورات را دربیاورد و در برابر دیدگان دیگران بگذارد. وی از راه کتاب زندگی می‏کند، بسیار ساده. رهروی است مثل «هِرْمِس» با کابالیست‏ها، سرخپوستان دنیا و هندی‏ها و ژاپنی‏ها، چینی‏ها و آئین دائو و به طور کلی آئین‏ها و تمدن‏های مختلف آشنایی دارد. همین حس پویایی ایشان، باعث نگارش کتاب: آیین قبالا (عرفان و فلسفه یهود) گشته است. قبالا، همان که یکی از آئین‏های تفسیر تورات است و قبالیست‏ها، که رمزورزی می‏کنند و از طریق رمزورزی، تورات را می‏شناسند.

از آخرین سخنرانی‏ های دکتر شیوا کاویانی می‏توان به سخنرانی ایشان در کتابخانه انجمن کلیمیان تهران در تاریخ 30/3/84 اشاره کرد که با استقبال علاقمندان روبه‏ رو شد.

برای آشنایی بیشتر با کتاب آئین قبالا (عرفان و فلسفه یهود) گریزی به متن کتاب می‏زنیم.

واژه قبالا از ریشه عبری «قَبِلْ» به معنی قبول کردن، سرسپردن و دل سپردن است. و مجموعه تعالیم باطنی را دربر می‏گیرد. این واژه به گونه‏های مختلف هجی می‏شود. عموماً کابالا (Kabala) مورد نظر دانشمندان و دین‏شناسان بوده و قبالا (Qabala) مورد توجه معتقدین به علوم غریبه و نیز فراروان شناسان می‏باشد.

این کتاب، اولین کتاب با این عنوان است که در زمینه قبالا و حسیدیم در ایران منتشر می‏شود.

قبالا متعارف ‏ترین اصطلاح سنتی به کار رفته برای آموزه‏ های راز ورزانه‏ یهودیت و عرفان یهود، به ویژه عرفان برآمده از سده‏ های میانه تاکنون، می‏باشد. واژه قبالا، به مفهومی گسترده ‏تر، به تمامی جریان‏ های پی‏آیند رازورزانه یهودیت اشاره دارد که از پایان دوره معبد دوم پرورش یافته و سامان پویای تاریخ یهودیت شده است. قبالا پدیده‏ای یگانه است و نباید آن را همسان با مفهوم «عرفان» در تاریخ دین انگاشت. در واقع قبالا عرفان است، اما همزمان، دربرگیرنده دو مفهوم و معنای «رازورزی = نگرش اشراقی» و «یزدان‏شناسی» است. این بن‏پاره‏های عرفانی و رازورزانه، هر دو با مفهوم قبالا هم‏سو هستند و گاه تا حد زیادی سبب آشفتگی ذهنی و برداشت مردمان می‏شود. از دید برخی قبالا، خِرَد، خودپدیده‏ای عرفانی انگاشته می‏شد. سنت اصلی عرفان یهود، آئین قبالاست. این آئین نشان‏گر سیر و سلوک راه مقدس زندگی است که با رهروی بر عارف گشوده می‏شود و دربرگیرنده دورنمایه یزدان ‏شناسی و آفرینش ‏شناسی است.

مهم‏ترین سند مکتوب این آئین، کتاب: روشنایی (زُهَر) است که ابتدا به زبان آرامی، در اواخر قرن سیزدهم در اسپانیا نگاشته شد. این کتاب تفسیری روشن‏گرانه است بر تورات، بیان‏گر تعلیم عرفانی درباره گوهر ناشناخته یزدان، یزدانی که در غایت «نامتناهی» است و نمی‏توان هیچ سخنی درباره او گفت.

بنیادی‏ترین اندیشه ‏های مکتب‏‏های قبالایی در مهم‏ترین و معروف‏ترین کتاب آئین قبالا، یعنی کتاب زُهَر (Zohar) (روشنایی) به صورت مجموعه ‏ای از رساله ‏های عرفانی آمده که در میان قبالاهای کاستیلی نخستین سال‏های 1280 دست به دست می‏شد. از پی آن، بین سال‏های 1285 و 1335، قبالیست‏ها کتاب‏های بسیاری را براساس متن زُهَر ترجمه، تفسیر و اقتباس کردند که به ویژه به پذیرش این متن به مثابه کتاب مقدس خدمت بزرگی کرد.

پس از میانه سده سیزدهم، قبالیست‏ها، سلسله مقالاتی را پدید آوردند که راه و روش‏های طریقه ‏های دستیابی و تجربه‏ های وجدآمیز را مورد بحث قرار می‏داد و تجربه‏ هایی این گونه را توصیف می‏کرد.

با این همه قبالا یکی از شیوه ‏های فکری در اندیشه یهودیت است که مورد قبول بسیاری از علما و اندیشمندان یهودی نمی‏‎باشد و آن را جریانی انحرافی از یهودیت فقهی و حاخامی می‏دانند و حتی آشنایی با این شیوه فکری را برای یهودیان توصیه نمی‏کنند.

ماشیح

ابوالفضل حیدری بازدید : 13 جمعه 29 آبان 1394 زمان : 12:52 نظرات ()

 


ماشیح

نویسنده: ربی ج. عیمانوئل شوحط
مترجم: یعقوو یروشلمی
ماشیح:

در دین یهود و کتاب تلمود بارها به نجات بخشی آخرالزمان اشاره شده‌است. کسی که روزی خواهد آمد و جهان را از نو می‌سازد.نیز انبیای الهی به کرات به روزهای آخر که هنوز فرا نرسیده‌است به عنوان دورانی که در آن عظمت ملی یهود به آخرین حد اعتلای خود خواهد رسید اشاره کرده‌اند. این امید به آینده با گذشت زمان نه فقط شدت پیدا کرد بلکه رؤیای شگفت انگیزی را نیز که در جهان آینده تحقق خواهد یافت دربر گرفت.این آیندهٔ درخشان و باشکوه در اطراف شخصیت «ماشیح» که از جانب خداوند ماموریت خواهد داشت تا این دوران تازه و پر از شگفتی‌ها را آغاز کند تمرکز خواهد یافت.

کلمهٔ فارسی «مسیحا» نیز از روی کلمهٔ عبری «ماشیح» و با توجه به تلفظ لاتین آن "Messiah" ساخته شده‌است.
ماشیح واژهٔ عبری به معنای«مسیح رهایی‌بخش» است و از ریشهٔ عبری«مشح» یعنی «پاک کردن با روغن مقدس» مشتق شده است. یهودیان مانند اقوام و ملل باستان پیش از نصب پادشاه و کاهن به سر آنها روغن می‌مالیدند تا نشانهٔ موقعیت جدید آنها و نیز علامت آن باشد که روح الهی در آنها حلول کرده‌است.قلمرو مفهومی واژه «ماشیح» رفته رفته گسترش پیدا می‌کند و معنای گوناگونی می‌یابد.
کلمهٔ ماشیح به تمام پادشاهان و پیامبران قوم یهود و همچنین به کورش پادشاه ایران و یا هرکس که خداوند او را مامور انجام کار خاصی می‌کرد اشاره داشت. این کلمه درنهایت امر معنی خاصی یافت و اشاره به کسی داشت که از سوی خداوند فرستاده شده و قداست خاصی دارد.

طبق اعتقاد عمومی یهود نام ماشیح جز یکی از هفت چیزی است که پیش از خلق عالم هستی آفریده شده‌است.«از آغاز خلقت عالم، پادشاه ماشیح به دنیا آمد زیرا لزوم وجود او حتی پیش از آنکه جهان آفریده شود به ذهن خداوند خطور کرد.»
چنین عقیده‌ای در انجیل یوحنا دربارهٔ مسیح(ع) نیز وجود دارد. ماشیح انسانی آسمانی و موجودی معجزه گراست که خداوند قبل از خلقت جهان وی را آفرید و او در آسمان می‌ماند تا زمان فرستادن وی فرا برسد. به او«پسر انسان» نیز می‌گویند زیرا به شکل انسان ظاهر می‌شود هرچند که سرشت وی آمیخته‌ای از خدا و انسان است.او تجسم خدا در تاریخ است.و پادشاهی از نسل داوود است که پس از ظهور ایلیای نبی خواهد آمد تا مسیر تاریخ یهود بلکه بشریت را اصلاح نماید.او به رنج و محرومیت یهودیان پایان می‌دهد و آنها را رهایی خواهد بخشید. یهودیان پراکنده در تبعید را گرد هم آورده آنها را به صهیون باز خواهد گرداند دشمنان قوم یسرائیل را از بین برده اورشلیم(قدس) را به پایتختی خود برخواهد گزید.

برخی از انبیاء مژده داده‌اند که این سلطنت تنها برای یهود نیست بلکه همگانی است و همهٔ ملتهای جهان از آن برخوردار خواهند شد. یک یهودی نویسنده در بارهٔ آمدن داوود می‌گوید: «یک عقیدهٔ عمومی وجود داشت که حالت رفاه و آسایشی که به دست داوود پدید آمده تا ابد پایدار خواهد ماند و ناتان نبی در پیشگویی خود مبنی بر جاودانگی تخت داوود این نظر را تایید کرد.
این باور به قدری قطعی بود که گفته می‌شود خود داوود نیز آنرا به پسرش سلیمان مژده داده‌است.
مطلبی که در این میان از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد این است که ماشیح چه زمانی ظهور خواهد کرد. به همین دلیل است که در دین یهود ودر تلمود محاسبات زیادی دربارهٔ تاریخ ظهور موعود یافت می‌شود که اغلب آنها تاریخی در حدود قرن پنجم میلادی را نشان می‌دهد. در جایی ایلیای نبی به دانشمندی می‌گوید: دنیا در حدود ۴۲۵۰ سال دوام خواهد داشت و ماشیح در ۵۰ سال پایانی ظهور خواهد کرد. با این حال این محاسبات از سوی اکثریت دانشمندان یهود قبیح شناخته شده و اخطارهایی وجود دارد که کسانی را که تاریخ پایان ذلت اسرائیل و ظهور ماشیح را محاسبه می‌کنند لعنت می‌کند و این بدان دلیل است که این کار امیدهایی در دل مردم ایجاد می‌کند که اگر این امر محقق نشود باعث یأس و ناامیدی مردم می‌شود در صورتی که در تعلیمات این دین وجود دارد «اگرچه فرارسیدن پایان ذلت تأخیر یافت مع ذالک در انتظارش باش»
دربارهٔ چگونگی وضع جهان پس از ظهور ماشیح نیز مطالب زیادی وجود دارد. در کتاب مزامیر داوود (مزمور ۷۲ بند ۷) آمده: «در زمان او صالحان خواهند شکفت و وفور سلامتی خواهند بود. مادامی که ماه نیست نگردد او حکمرانی خواهد کرد، از دریا تا دریا و از نهر تا اقصای جهان. به حضور وی صحرانشینان گردن خواهند نهاد و دشمنان او خاک را خواهند لیسید.»
و در جای دیگر از کتاب مزامیر آمده‌است: «... قومها را به انصاف داوری خواهد کرد. آسمان شادی کند و زمین مسرور گردد، دریا و پری آن غرش نمایند. صحرا و هرچه در آن است به وجد آید. آنگاه تمام درختان جنگل ترنم خواهند نمود به حضور خداوند، زیرا که می‌آید، زیرا که برای داوری جهان می‌آید. ربع مسکون را به انصاف داوری خواهد کرد، قومها را به امانت خود.

نماز در ادیان مختلف

ابوالفضل حیدری بازدید : 7 جمعه 29 آبان 1394 زمان : 11:58 نظرات ()

    

نماز در ادیان مختلف

استاد حسین انصاریان

 از آنجائی كه خداوند سرشت انسان را خداپرست آفریده و خداشناسی و خداگرایی فطری است، لذا بشر در طول تاریخ همواره به دنبال پرستش و عبادت معبودی بوده است كه مظهر و نمود عینی آن عبادت در ادیان الهی در نماز تجلّی یافته است. امّا اگر بیشتر درباره این موضوع بخواهیم كنكاش كنیم درمی یابیم كه مسأله نیایش به ویژه نماز، مخصوص ادیان وحیانی نبوده بلكه در ادیان غیر وحیانی یا غیر الهی هم مطرح بوده كه در زیر به برخی از آنها اشاره می كنیم.
به طور مثال در تاریخ ادیان جان ناس می خوانیم كه تبّتیان در مواقعی كه در دیر یا صومعه ای جشن معیّن بر پا می شد زوّار از هر طرف به آنجا روی می آوردند و هدایایی از جنش قماش و كره و غیره برای راهبان می آوردند و در آنجا چند روز اقامت كرده، به طواف و نماز و دعا و رقص مشغول می شدند و پس از یك سلسله عملیات سحرآمیز به اوطان خود مراجعت می كردند[1]. و نیز یاد آوری شده: «در اواسط قرن 14 میلادی بعد از این كه امپراطوری مغول از دیار چین محو و منقرض گردید، یكی از راهبان تبّتی به نام «شونگ ـ خا ـ پا» در صدد اصلاحاتی در دین «لاما» بر آمد و شریعتی بنیان نهاد كه به نام معبد زرد موصوف است. این اصلاح مذهبی انتظامات دیرها را شدیدتر و سخت تر گرداند و استعمال نوشابه های به كلّی حرام و عبادت و نمازها زیادتر معمول گردید.»[2] همچنین جان ناس به نقل از كتاب پنجلی كه به نام «راجه یوگه» موسوم است هشت قاعده برای جوكی سالك (یكی از مكاتب هندوان) مقرّر داشته است كه از جمله آن ها رعایت نظامات (یناما)، خودداری، نظافت، آرامش نفس، مطالعه و نماز.[3]

درباره ما
Profile Pic
این سایت جهت ترویج و گسترش معارف امامت و مهدوی ایجاد گردیده است. همچنین در این وبلاگ مطالب علمی را در قالب مقاله و کتاب درج می کنیم تا مورد استفاده قرار گیرد. ان شاالله ابوالفضل حیدری نویسنده و پژوهشگر حوزه معارف اسلامی ( تاریخ ، ادیان ، مهدویت ، فقه و حقوق) سطح 4 حوزه علمیه قم دانشجوی ارشد فقه و حقوق www.aboalfazl.h@gmail.com
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    نظرسنجی
    نظزتان درباره این سایت چیست؟




    صفحات جداگانه
    پیوندها
    قالَ الاِمامُ الْباقِرُ(عليه السلام): عالِمٌ يُنتَفَعُ بِعِلمِهِ اَفضَلُ مِن سَبعينَ اَلف عابِد؛
    دانشمندي كه از علمش سود برند،از هفتاد هزار عابد بهتر است.(بحارالانوار،ج75)

    آمار سایت
  • کل مطالب : 93
  • کل نظرات : 2
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 5
  • آی پی امروز : 6
  • آی پی دیروز : 7
  • بازدید امروز : 123
  • باردید دیروز : 28
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 2
  • بازدید هفته : 171
  • بازدید ماه : 245
  • بازدید سال : 3,698
  • بازدید کلی : 16,779
  • کدهای اختصاصی
    قرآن آنلاین
    دانلود کلیپ طنز سیاسی دکتر سلام
    فرق مسئولین ما با اصحاب امام صادق ع

    راشل کوری_گروه فاطمة الزهرا
    ">